واژینوپلاستی چیست

واژینوپلاستی چیست

متخصص زنان علاوه بر اینکه می تواند جراحی های مربوط به زنان را انجام دهد بر عمل های زیبایی پلاستیک نیز مسلط است.

جراحی زیبایی واژن  یک پروسه جراحی است که جهت از بین بردن شلی واژن به کار می رود. خانم هایی که دچار شلی و ریلکسشین واژن شده اند ،معمولا از کاهش لذت جنسی هنگام نزدیکی شکایت دارند.

بیشتر خانم ها با بالارفتن سن خود دچار شلی واژن می شوند و از عدم رسیدن به ارگاسم شکایت می کنند .

مهمترین عامل کاهش ارگاسم و شلی واژن از دست دادن قوام عظلات خلفی دیواره داخلی واژن می باشد که تا دهانه ورودی واژن امتداد می یابد. در نتیجه بیمار از احساس افتادگی ، شلی و عدم ارگاسم حین نزدیکی شاکی می گردد. ضعف بافت های نگه دارنده لگن و نازک شدن تیغه ریکتوواژینال ( تیغه بین مقعد و واژن ) می توانند باعث افتادگی دیواره واژن شوند .

واژینوپلاستی

واژینوپلاستی در دسته جراحی زیبایی واژن می باشد .

در واقع دستگاه تناسلی خانمها یک رنج طبیعی بسیار وسیعی دارد که تمام انها جز نرمال طبقه بندی می شود.

ولی راه های مناسب جهت زیباتر کردن لبیا و واژن بررسی شده است. اخیرا تکنولوژی لیزر توسط برخی جراحان ابداع شده که باعث جوان سازی واژن میگردد.

عوارض واژینوپلاستی

عفونت
تغییرات دایمی احساس جنسی
دردهای ادامه دار
خراش و ازاردگی

بهتر است بیماران قبل از اقدام به جراحی زیبایی واژن در رابطه با ناراحتی و علل جراحی خود با متخصص زنان صحبت کنند و پزشک هترین روش درمانی را برای بیمار یشنهاد کنند .

واژینوپلاستی-چیست

بهبودی در واژینوپلاستی

این مساله که چه مدت بعد از جراحی به وضعیت طبیعی و نرمال برمیگردیم برای همه بسیار مهم می باشد .

بطور نرمال دوره ریکاوری بعد از جوان سازی واژن بسیار کوتاه تر و راحت تر از دوره بعد از زایمان طبیعی می باشد. و واژینوپلاستی جراحی سخت تری از لابیاپلاستی میباشد و دوره ریکاوری آن بسیار راحت تر از لابیاپلاستی است.
به طور طبیعی شما نیاز به دو تا سه روز استراحت بعد از عمل دارید . و بعد از آن مشکلی نخواهید داشت.

سعی کنید محل عمل را حدی که می توانید خشک نگه دارید . توصیه به استفاده از پماد انتی بیوتیک در برخی موارد میگردد .

بیشتر بیماران دو تا سه روز بعد از عمل به محل کار و فعالیت خود ادامه میدهند گاهی اوقات در موارد جراحی ترکیبی واژینوپلاستی و لابیاپلاستی نیاز به ۶ تا ۷ روز نیاز به استراحت دارد
تا ۲۳ روز بعد از عمل نباید ورزشهای کششی انجام داد . ۵ تا ۶ هفته بعد از عمل مقاربت جنسی بهترین زمان است .

و توصیه میشود که مقاربت به اهستگی و با متد های خاص شروع گردد . در موارد نادر حدود ۸ درصد موارد نیاز به ترمیم ناحیه واژن اعم از تنگ کردن و شل کردن آن ناحیه میباشد .

آنتی بیتوتیک معمولا تجویز میگردد . ولی عفونت بعد از عمل بسیار نادر و حدود ۵ درصد میباشد .

در نظر داشته باشید که نوع عمل و دوره ریکاوری آن در افراد مختلف بسته به استانه تحریک پذیری و شدت جراحی لازم متفاوت است .

تشخیص واریکوسل

متخصص اورولوژی خوب در تهران بیان می کند که برای اینکه بتوانید هر چخ سریع تر در صورت مبتلا شدن به واریکوسل متوجه آن شوید با علائم آن آشنا باشید.

علایم واریکوسل

واریکوسل در بیشتر موارد بدون علائم خاصی می باشد . شایع ترین علائم آن عبارتند از :

  1. تغییر غیرعادی اندازه کیسه بیضه بر اثر پیچ خوردن سیاهرگها
  2. برجسته شدن کیسه بیضه بدون احساس درد
  3. احساس درد در پهلوها

 

علل ایجاد واریکوسل

ساختار بیضه به گونه ای است که دارای سیاهرگهایی است که دریچه هایی آن را احاطه کرده است . این دریچه ها دور طناب بیضوی پیچیده شده اند. کار این دریچه ها اینست که خون داخل سیاهرگها را به عقب بازگشت می دهند. وقتی خللی در عمل بازگشت جریان خون ایجاد شود، خون از ناحیه دریچه لانه کبوتری می گذرد ولی به عقب برنمی گردد. این عمل باعث تجمع خون و در نتیجه باعث ورم سیاهرگها می شود.

نحوه تشخیص واریکوسل

پزشک متخصص ارولوژی از روش هایی برای تشخیص واریکوسل استفاده می کند. یکی از این روش ها معاینه شخص می باشد. در ابتدا پزشک قسمت کشاله ران و بیضه ها را لمس می کند اگر در کیسه بیضه چیزی شبیه کرم احساس شود به معنای اینست که رگها از هم تفکیک شده و دچار تورم شده است. همچنین در صورتی که یک طرف بیضه کوچکتر از طرف دیگر باشد بیضه کوچکتر امکان ابتلا به واریکوسل را دارد. 25 درصد مردان با روش معاینه دارای بیماری واریکوسل هستند.

راه دیگر تشخیص واریکوسل هایی که در مراحل ابتدایی می باشند سونوگرافی کالر داپلر می باشد. این سونوگرافی از طریق انعکاس اشعه هایی بر روی بیضه و انتقال آن به مانیتور تصویری از جریان خون در رگها را نشان می دهد و اگر خون دچار انسداد و گرفتگی شده باشد باعث پیچ خوردگی در بیضه شده را به صورت رنگی در مانیتور نشان می دهد.

درمان واریکوسل

واریکوسل درمان دارویی ندارد و تنها روش درمان آن جراحی است.

روش استاندارد روش اینگوینال میکروسکوپیک می باشد،با برش کوچک پایین شکم و بالای بیضه و با کمک میکروسکوپ انجام می شود.

روش های جراحی واریکوسل

1. روش جراحی اینگوینال که تقریبا همانند روش اول است ،اما برخلاف روش اول بدون میکروسکوپ انجام می شود.

2. روش جراحی رتروپریتوان که برش آن بالاتر از روش قبل زده می شود.

3. روش جراحی با لاپاروسکوپ که با ایجاد حدود سه سوراخ در شکم و فرستادن گاز به داخل شکم برای ایجاد فضای کافی برای کار انجام میشود.

4. روش آمبولیزاسیون از راه پوست که با کمک ورید های کنار ران، به صورت موضعی لخته خون خود بیمار به داخل وریدها فرستاده می شوند.

5. روش جراحی میکروسرجری : در طول جراحی امکان بزرگنمایی بافتها وجود داشته که دسترسی به همه ورید ها را فراهم می کند . به همین دلیل نیاز به زمان بیشتری برای جراحی دارد. از نظر کارشناسان این روش بهترین نوع جراحی برای درمان واریکوسل می باشد.

مراقبت از زخم

مراقبت از زخم

در صورتی که از زخم ها به خوبی مراقبت شود و  از محصولاتی که برای درمان زخم  به کار می روند استفاده شود می توان به بهبودی آنها کمک کرد و از پیشرفت آنها جلوگیری کرد.

 

همانطور که گفته شد ، به طور كلی زخم ها به دو گروه حاد و مزمن تقسیم می شوند . بریدگی ها، سوختگی ها، خراشیدگی ها و برش های جراحی ازجمله زخمهای حاد هستند . زخمهای مزمن بر خلاف نوع حاد به مرور زمان ایجاد می شوند ومعمولاً بهبودی آنها مدتی طول می كشد

از نمونه ی این زخم ها می توان به زخم بستر و زخم پا در افراد مبتلا به دیابت اشاره كرد

بهبود زخم فرآیند حیرت آوری است . گذشت زمان می تواند همه ی زخم ها را  با كمی مراقبت درمان کند . بهترین حالت برای ترمیم زخم زمانی است كه محیط آن مرطوب ، تمیز و مغذی باشد . یعنی این كه جریان خون در محل زخم برقرار باشد تا اكسیژن و مواد غذایی كافی در محیط زخم به رشد سلولهای جدید كمك كند، مراقبت خوب از زخم ها ایجاد شرایط یاد شده را میسر می سازد و مراقبت نامناسب از زخم ، به ویژه در سالمندان و افرادی كه مجبورند مدت ها دربستر بمانند، به زخم های ناشی از فشار یا  اصطلاحاً زخم بستر منجر می شود

این زخم ها وقتی ایجاد می شوند كه فشار ممتد بر پوست ، خون رسانی به آن و بافتهای زیرین را مختل كند . ممكن است در ابتدا بافت زیر پوست دچار آسیب شود كه دراین صورت زخم قابل رؤیت نیست

محلهای شایع زخم بستر شامل پاشنه ، قوزك پا ، مفصل ران ، قاعده مهره ها، آرنج وكتف است

به جز فشار حاصل از وزن بدن بر روی  زخم كه به ایجاد زخم بستر كمك می كند ، ساییدن لباس یا ملحفه بر بدن و رطوبت ناشی از تعریق یا ادرار و مدفوع ، در مواردی كه كنترل مثانه و روده از دست رفته اند نیز موجب آسیب پذیری پوست می شود

زخم های ناشی از فشار می توانند بسیار خطرناك باشند و ممكن است تا اعماق بافتها حتی تا استخوان انتشار یابند . این زخمها به آسانی عفونی می شوند

فعالیت، ترک سیگار و کاهش وزن برای درمان زخم

برای بهبودی هر چه سریعتر زخم ،نیاز به رعایت نکاتی می باشد .

بیمار باید وزن متناسب باسن و وضع بیماری خود داشته باشد ،همچنین استفاده از سیگار به دلیل نیکوتین موجود باعث کاهش جریان خون در محل زخم و کند شدن روند بهبودی می گردد .

بیمارانی که دارای اضافه وزن می باشند با گرفتن رژیم غذایی متناسب می توانند به روند بهبودی زخم بسیار کمک کنند .

بیمارانی که مبتلا به زخم ساق پا هستند ،نیز می توانند از جوراب های مخصوصی که ساق پا را به طور کامل می پوشانند استفاده کنند و تنها در هنگام خواب آن ها را بیرون آورند . لازم به ذکر است که بهتر است حتی 5 سال بعد از بهبود زخم نیز از این جوراب ها استفاده کنند تا از احتمال عود زخم جلوگیری شود .